Θέση της Ο.Μ.Σ.Ε στην Ελληνική Μελισσοκομία

 

 

 

omse

ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΜΕΛΙΣΣΟΚΟΜΙΚΩΝ                             Λάρισα, 19-02-2016

ΣΥΛΛΟΓΩΝ ΕΛΛΑΔΟΣ                                                        Αρ. Πρωτ.  2012

ΚΟΥΜΑ  4 Τ.Κ 41222 ΛΑΡΙΣΑ

ΤΗΛ. 2410 549724 – 533366 FAX :2410- 549725

ΤΗΛ ΠΡΟΕΔΡΟΥ: 6977863444

                           

Email:omse@otenet.gr

             info@omse.gr

Web: www.omse.gr                                                          

 

 

Προς : Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και
Τροφίμων

            Γραφείο Υπουργού

            κ Ευάγγελου Αποστόλου

 

Κοιν:    1. Γραφείο Αναπληρωτή Υπουργού
Αγροτικής Ανάπτυξης και  Τροφίμων

             κ Μάρκου Μπόλαρη

  1. Γενικό Γραμματέα ΥπΑΑΤ

            Κ Νικόλαο Στουπή

  1. Τμήμα Μελισσοκομίας Σηροτροφίας & Λοιπών Ασπόνδυλων Ζώων
  2. Εθνική Διεπαγγελματική Οργάνωση Μελιού και λοιπών προϊόντων κυψέλης
  3. Πολιτικά κόμματα

 

 

 

Θέμα: Θέσεις της Ομοσπονδίας Μελισσοκομικών Συλλόγων Ελλάδος για την
ελληνική μελισσοκομία

 

 

Κύριε υπουργέ

 

 

Η μελισσοκομία είναι ένα κομμάτι της ελληνικής αγροκτηνοτροφίας, με τις ιδιαιτερότητές της, αλλά και με πολλά κοινά προβλήματα. Σήμερα που οι αγρότες και οι κτηνοτρόφοι όλης της χώρας βρισκόμαστε στα μπλόκα, διαμαρτυρόμενοι για τις προωθούμενες ασφαλιστικές και φορολογικές αλλαγές από την κυβέρνηση και για το υψηλό κόστος παραγωγής που έγινε χειρότερο από προηγούμενους νόμους. Δεν μπορούμε παρά να ενώσουμε τη φωνή μας μαζί τους στις δίκαιες διεκδικήσεις τους και να τονίσουμε συνοπτικά τις δικές μας θέσεις για την αντιμετώπιση των προβλημάτων της μελισσοκομίας.

 

Τα σημερινά προβλήματα της ελληνικής μελισσοκομίας μπορούμε να τα κατατάξουμε σε τρεις μεγάλες κατηγορίες:

Α. Κόστος παραγωγής

Β. Ασφαλιστικό και φορολογικό

Γ. Θεσμικά – Νομοθετικά προβλήματα

 

Α. Κόστος παραγωγής

Το κόστος παραγωγής επιβαρύνεται με την ένταξη στο 23% ΦΠΑ των μελισσοτροφών, του ζωικού κεφαλαίου (μελίσσια, παραφυάδες, βασίλισσες) και βέβαια με την παραμονή του συνόλου των μελισσοκομικών εφοδίων (κυψέλες, κηρήθρες, εξοπλισμός κλπ) στον ίδιο υψηλό συντελεστή ΦΠΑ.

 

Το πετρέλαιο αποτελεί το 40-50% του ετήσιου κόστους παραγωγής καθώς στη χώρα μας η μελισσοκομία είναι νομαδική για όλους σχεδόν τους μελισσοκόμους. Επιβάλλεται να υπάρξει μέριμνα για αγροτικό πετρέλαιο, το έχουν άλλωστε όλες οι χώρες της Ευρώπης.

 

Το κόστος παραγωγής είναι επίσης υψηλό λόγω της μικρής ετήσιας απόδοσης ανά κυψέλη που οφείλεται στο ξηροθερμικό κλίμα και τη μικρή διάρκεια των ανθοφοριών, που τα τελευταία χρόνια πλήττονται και από την κλιματική αλλαγή.

Επίσης η διαθέσιμη μελισσοχλωρίδα (τα μελισσοτροφικά φυτά), σε πολλές περιοχές μειώνεται λόγω πυρκαγιών, υπερβόσκησης, αστικοποίησης κλπ, εξαναγκάζοντας το μελισσοκόμο σε περισσότερες μετακινήσεις ή σε ταΐσματα.

 

Αν και το 90% του μελιού που παράγουμε  προέρχεται από φυσικά, άγρια οικοσυστήματα, τα περισσότερα μελίσσια της χώρας θα βρεθούν κοντά και σε καλλιέργειες κάποια εποχή του έτους, προσφέροντας και την ανεκτίμητη υπηρεσία της επικονίασης. Εξάλλου υπέροχα μέλια όπως των εσπεριδοειδών, παράγονται από καλλιέργειες.

Μετά από χρόνια σημαντικών απωλειών λόγω της εκτεταμένης χρήσης ισχυρών μελισσοτοξικών φυτοφαρμάκων, των νεονικοτινοειδών η ευρωπαϊκή ένωση αναγνώρισε το πρόβλημα και επέβαλε μια διετή μερική απαγόρευση της χρήσης τους. Ως κλάδος πανευρωπαϊκά θεωρούμε ότι η χρήση των νεονικοτινοειδών πρέπει να απαγορευθεί εξολοκλήρου και η ευρωπαϊκή γεωργία πρέπει να γίνει πιο φιλική για τη μέλισσα και τους άλλους επικονιαστές. Τρόποι υπάρχουν για να συνυπάρξουμε και οι αγρότες και οι μελισσοκόμοι και οι μέλισσες και τα άλλα ωφέλιμα έντομα, που δε διασφαλίζουν μόνο την τροφή μας αλλά και ένα βιώσιμο για μας περιβάλλον με τη βιοποικιλότητα που απολαμβάνουμε σήμερα.

Οι απώλειες από φυτοφάρμακα αποτελούν και αιτία αύξησης του κόστους παραγωγής καθώς πρέπει να αναπληρωθούν με έξοδα του μελισσοκόμου που είτε θα αγοράσει μελίσσια είτε θα τα πολλαπλασιάσει με κόστος στην ετήσια παραγωγή μελιού.

 

Τέλος, το κράτος δεν μπορεί να περιμένει να υπάρξει παραγωγή και να προσδοκά στην αύξηση και στην ανταγωνιστικότητα των ελληνικών μελισσοκομικών προϊόντων, χωρίς να βελτιώσει τις συνθήκες που δημιουργούν το υψηλό κόστος παραγωγής.

 

 

 

Β. Ασφαλιστικό και φορολογικό

 

 

Μαζί με τους αγρότες έχουμε να αντιμετωπίσουμε και τις αλλαγές στο φορολογικό και το ασφαλιστικό σύστημα, οι οποίες απ’ ότι φαίνεται καθιστούν μη βιώσιμο το επάγγελμα του μελισσοκόμου.

 

Διαφωνούμε στην ένταξη όλων σε ένα ενιαίο ταμείο.

Διαφωνούμε στην αντιμετώπιση του ασφαλιστικού ως ένα δεύτερο φορολογικό σύστημα που γίνεται ουσιαστικά, με τη σύνδεση των εισφορών με το ετήσιο εισόδημα. Δεν είμαστε μισθωτή υπηρεσία, δεν είναι σίγουρο ότι θα έχουμε εισοδήματα και την επόμενη χρονιά και πάνω απ’ όλα τα όποια κέρδη μας δεν είναι για να ζήσουμε μόνο εμείς αλλά για να φροντίσουμε και τα μελίσσια μας ώστε να είναι παραγωγικά και την άλλη χρονιά.

Τονίζουμε σε όσους δεν αντιλαμβάνονται, ότι ξοδεύουμε ένα χρόνο πριν για να έχουμε σοδειά, να την πουλήσουμε και να εισπράξουμε ένα χρόνο μετά.

Οι καλές χρονιές είναι σπάνιες και είναι αυτές που μας κρατάνε τις δύσκολες χρονιές. Η όποια υπερφορολόγηση θα καταστρέψει την ελπίδα παραγωγής για τα επόμενα χρόνια και δε θα λύσει το ταμειακό πρόβλημα της χώρας αλλά θα το επιδεινώσει με ταυτόχρονη και τη δική μας καταστροφή και πτώχευση.

 

Συγκεκριμένα προτείνουμε:

 

Τη διατήρηση του ΟΓΑ ως κύριου ασφαλιστικού φορέα για τον αγροκτηνοτροφικό κλάδο.

Τον αποκλειστικό χαρακτήρα του ΟΓΑ ως ασφαλιστικού φορέα των αγροτών και μόνο. Η στήριξη των ανασφάλιστων συμπολιτών μας θα πρέπει να γίνεται από άλλες κρατικές δομές και κονδύλια ή από χωριστό λογαριασμό εντός ΟΓΑ.

Την κατάργηση των δαπανών για θέατρα, βιβλία, εκδρομές, τουρισμό κλπ και να μείνουν μόνο οι δαπάνες για την υγεία, ώστε να χρειάζονται λιγότερα χρήματα.

Δεν δύνανται οι έλληνες μελισσοκόμοι να ανταποκριθούν σε μια μεγάλη αύξηση των ασφαλιστικών τους εισφορών. Θεωρούμε ότι για τη στήριξη του ασφαλιστικού των αγροτών πρέπει να συμβάλλουν και τα μεγάλα αγροτικά εισοδήματα (πχ άνω των 30.000€ καθαρό εισόδημα) πληρώνοντας εισφορά αλληλεγγύης, μέχρι να ξεπεραστεί η κρίση.

 

 

Όσον αφορά τη φορολόγηση των μελισσοκόμων, θεωρούμε ότι κατ’ αρχάς επιβάλλεται ένα αφορολόγητο ποσό, τουλάχιστον 10.000€. Ο συντελεστής 13% να παραμείνει για τα εισοδήματα από 10-20.000€ και από κει και επάνω ο συντελεστής να είναι 20%. Χωρίς προκαταβολές. Επαναλαμβάνουμε ότι δεν υπάρχουν εγγυήσεις ότι ο αγρότης ή ο μελισσοκόμος θα έχει σοδειά και την επόμενη χρονιά. Προτείνουμε επίσης  για όσους δεν υποχρεούνται στην τήρηση βιβλίων να επανέλθει η τεκμαρτή φορολόγηση με λογικά τεκμήρια.

 

 

 

Γ. Θεσμικά – Νομοθετικά προβλήματα

 

Είναι επιβεβλημένη η ενσωμάτωση του κανονισμού ΕΚ 852/2004 στην ελληνική νομοθεσία, με την οποία να ορίζονται επακριβώς οι κανόνες για την συσκευασία του μελιού από τον ίδιο τον παραγωγό, στις εγκαταστάσεις του, χωρίς τις απαιτήσεις που εφαρμόζονται στις εταιρείες τυποποίησης.  Να εκδοθεί άμεσα η υπουργική απόφαση που θα καθορίζει τις ποσότητες που θα μπορούν να διατεθούν από τον παραγωγό στα καταστήματα, τη διευκρίνιση του όρου «τοπική αγορά» και τη διαδικασία καταχώρησης των μελισσοκόμων.

Η πρόταση της Ομοσπονδίας είναι  η τοπική αγορά να είναι ο νομός και η ποσότητα να ορίζεται οριζόντια πχ στα 20 κιλά ανά κυψέλη, κι όχι με πλαφόν πχ 2 τόνοι γιατί αυτό αδικεί όσους έχουν περισσότερα μελίσσια. Όσο για τη διαδικασία καταχώρησης αυτή οφείλει να είναι απλή και να μη συγχέεται από τις υπηρεσίες με τη διαδικασία αδειοδότησης.

Έχουμε ετοιμάσει σχέδιο πρότασης, ενσωματώνοντας και τις στοιχειώδεις αρχές υγιεινής του καν. 852/2004 για το χώρο εξαγωγής και τυποποίησης του μελιού, για τις οποίες θα είναι ενήμεροι οι μελισσοκόμοι ώστε αν ελεγχθούν από μια υπηρεσία να μην έχουν προβλήματα. Η καταχώρηση να γίνεται από τις ΔΑΟΚ μαζί με το ηλεκτρονικό μητρώο μελισσοκόμων.

 

Όσον αφορά τη γύρη και το βασιλικό πολτό, δυο προϊόντα με  μεγάλη διατροφική και οικονομική αξία, έχουμε αδικαιολόγητα κολλήσει  στην τελική φάση ένταξης αυτών των προϊόντων στον Κώδικα Τροφίμων και Ποτών, ενώ είναι εδώ και καιρό έτοιμα τα πρότυπα και για τα δύο αυτά προϊόντα. Η ένταξη της γύρης και του βασιλικού πολτού στον ελληνικό ΚΤ&Π εξασφαλίζει ταυτόχρονα και τους παραγωγούς και τους καταναλωτές επιτρέποντας αποτελεσματικούς ελέγχους,  εξαλείφοντας τις ελληνοποιήσεις και τις νοθείες, ανοίγοντας το δρόμο για εξαγωγές.

Αν θέλει πραγματικά το κράτος να αυξήσει την παραγωγικότητα και το τζίρο του μελισσοκόμου και να δώσει ώθηση ανάπτυξης στον κλάδο θα πρέπει να προστεθούν στα προϊόντα οικοτεχνίας:

Τα σκευάσματα μελιού: μέλι με ξηρούς καρπούς, μέλι με μαστίχα, μέλι με κανέλα , μέλι με κρόκο Κοζάνης, μέλι με βασιλικό πολτό, μέλι με γύρη, μέλι με πρόπολη, μέλι με κηρήθρα

Τα προϊόντα ζύμωσης του μελιού: υδρόμελι (κρασί από μέλι), μουντοβίνα (ρακί από μέλι), ξύδι από μέλι, ξύδι βαλσάμικο με μέλι

Προϊόντα ποτοποιίας: ρακόμελο

Μη εδώδιμα προϊόντα: μελισσοκέρια διακοσμητικά, κεραλοιφές, σαπούνια με μέλι/πρόπολη,

Άλλα: βάμμα πρόπολης

 

Τα προϊόντα οικοτεχνίας με μελισσοκομικά προϊόντα στην πλειοψηφία τους είναι παραδοσιακά προϊόντα με ιστορία εκατοντάδων και σε μερικές περιπτώσεις χιλιάδων χρόνων.

Ένα άλλο χαρακτηριστικό τους είναι ότι υγειονομικά θεωρούνται από τα πιο ασφαλή τρόφιμα, καθώς διαθέτουν φυσικές αντιμικροβιακές ιδιότητες και δεν απαιτούν παρά στοιχειώδεις όρους υγιεινής κατά την επεξεργασία και συσκευασία.

 

Η «νομιμοποίηση» των προϊόντων που αναφέραμε παραπάνω, τα οποία ήδη παράγονται και διακινούνται, θα διευρύνει την αγορά τους και θα διευκολύνει την εξωστρέφεια. Πρωταρχικά όμως θα καταστήσει βιώσιμες πολλές μικρές μελισσοκομικές επιχειρήσεις της επαρχίας που δεν μπορούν να επιβιώσουν με μόνη την παραγωγή μελιού στο σημερινό δυσμενές οικονομικό περιβάλλον.

 

Να προσθέσουμε εδώ ότι μια μελισσοκομική οικοτεχνία είναι ένα μικρό φυτώριο καινοτομίας, καθώς τα προϊόντα της μέλισσας συνδυάζονται με πολλά άλλα προϊόντα και, ως υπερτροφές ή φυσικά φάρμακα, ολοένα διευρύνουν τις χρήσεις τους στη διατροφή, την υγεία και τις καλλυντικές εφαρμογές. Η οποιαδήποτε ρύθμιση θα πρέπει να αφήνει χώρο για νέα, καινοτόμα προϊόντα.

 

Στο νόμο για την οικοτεχνία η μελισσοκομία είναι εκτός και θεωρούμε την απάντηση που λάβαμε στο παραπάνω αίτημά μας, από το Τμήμα Ενημέρωσης, Εκπαίδευσης και Κατάρτισης Αγροτών(?!!!) του ΥπΑΑΤ, από αδιάφορη έως προσβλητική. Θα επιμείνουμε μέχρι να δικαιωθούμε κι ας καταλάβουν η υπεύθυνοι ότι η μη ικανοποίηση του αιτήματός μας βλάπτει και τη χώρα.

 

 

Με το νόμο 4336/2015 δόθηκαν λύσεις σχετικά με την ταξινόμηση ΦΙΧ για πολλά επαγγέλματα, όμως για τους μελισσοκόμους παραμένουν οι περιορισμοί της απόκτησης ενός ΦΙΧ και μόνο.  Είναι αυτονόητο ότι ο μελισσοκόμος πέρα από το φορτηγό που του  χρειάζεται για τη μεταφορά των μελισσιών του, χρειάζεται και ένα μικρότερο αγροτικό για να μπορεί να κάνει τη δουλειά του. Δεν μπορείς να πηγαινοέρχεσαι στα μελίσσια μ’ ένα φορτηγό πχ 12 τόνων για να τα ελέγξεις ή να μαζέψεις γύρη ή βασιλικό πολτό καθημερινά. Είναι μη λειτουργικό και εξαιρετικά δαπανηρό. Με λίγα λόγια δεν μπορούμε να κάνουμε τη δουλειά μας επειδή κάποιοι δε γνωρίζουν και δε θέλουν να μάθουν.

 

 

Όσον αφορά τους ΓΤΟ, είμαστε ένας από τους άμεσα ενδιαφερόμενους κλάδους και σε πανευρωπαϊκό επίπεδο οι μελισσοκόμοι βρισκόμαστε στην πρώτη γραμμή της μάχης απέναντι στους ΓΤΟ, καθώς η ευρωπαϊκή μελισσοκομία αποτελεί στην κυριολεξία ανάχωμα στην προέλαση των ΓΤΟ.

 

Θέση μας ήταν και παραμένει ότι η χώρα οφείλει να περάσει μια ισχυρά τεκμηριωμένη νομοθεσία για την μόνιμη και καθολική απαγόρευση της καλλιέργειας ΓΤΟ στο σύνολο της επικράτειάς της. Αλλιώς  η χώρα μένει ξεκρέμαστη, να στηρίζεται κάθε φορά στην «καλοσύνη» της όποιας εταιρείας διακινεί ΓΤΟ, να εξαιρέσει τη χώρα από το γεωγραφικό πεδίο της αίτησής της.

 

 

Ας μας επιτραπεί να διαφωνήσουμε ότι οι ΓΤΟ είναι ασφαλή προϊόντα για τη δημόσια υγεία, το περιβάλλον και την υγεία των μελισσών και των άλλων επικονιαστών. Και τη βιοποικιλότητα καταστρέφουν και την υγεία των μελισσών απειλούν και για την ανθρώπινη υγεία αποτελούν κίνδυνο. (υπάρχουν πολλές έρευνες που τεκμηριώνουν τα ανωτέρω)

 

Δεν είμαστε μόνο μελισσοκόμοι αλλά και καταναλωτές και δεν επιθυμούμε να τρεφόμαστε με ΓΤΟ, ούτε είμαστε αδιάφοροι για τα ζητήματα βιοηθικής που εγείρει η δημιουργία και καλλιέργεια ΓΤΟ ή για το πολιτικό και κοινωνικό ζήτημα του πατενταρίσματος των σπόρων από εταιρείες.

 

Ο Νόμος 4015/2011, όσον αφορά τον αγροτοσυνδικαλισμό, έχει μείνει ανενεργός γιατί έτσι έπρεπε να γίνει. Επιβάλλεται και η δια νόμου κατάργησή του γιατί ο συνδικαλισμός στις δημοκρατίες δεν εντέλλεται ούτε και απαγορεύεται.

 

Κύριε υπουργέ

 

Ο κλάδος της μελισσοκομίας συνεισφέρει σημαντικά στην απασχόληση, την αγροτική παραγωγή, τη διατροφή και την υγεία, τη διατήρηση της βιοποικιλότητας και την εθνική οικονομία, με σημαντικές δυνατότητες για περεταίρω ανάπτυξη. Αν ισχύσουν τα μέτρα για τη φορολόγηση και το ασφαλιστικό, αν δε ληφθεί μέριμνα για τη μείωση του κόστους παραγωγής και αν δε νομοθετηθούν τα θεσμικά μέτρα που ζητάμε, δε θα μιλάμε πια για ανάπτυξη αλλά για καταστροφή.

Οι καιροί είναι δύσκολοι και όλοι κρινόμαστε για τις επιλογές μας.

 

Με τιμή

 

 

Βασίλης Ντούρας

 

Πρόεδρος ΔΣ Ο.Μ.Σ.Ε.

 

 

Σχετικές δημοσιεύσεις

ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ- Προσπαθήστε να γράφετε με Ελληνικούς χαρακτήρες! - Ο Χρήστης είναι αποκλειστικά υπεύθυνος για το περιεχόμενο των σχολίων που αναρτά και δημοσιεύει. Αναφορές που θίγουν ή βλάπτουν ονόματα διαγράφονται από την διαχείριση ή σε κάποιες περιπτώσεις τροποποιούνται. - Οι απόψεις, θέσεις του συγγραφέα - αρθρογράφου δεν υιοθετούνται απαραίτητα από την συντακτική ομάδα του site και είναι αποκλειστικός υπεύθυνος για τα γραφόμενα.