Mελισσοκομικοί χειρισμοί

MELISSA SOUPERΜΕΛΙΣΣΟΚΟΜΙΚΟΙ ΧΕΙΡΙΣΜΟΙ

Οι µέλισσες συλλέγουν το νέκταρ και το µετατρέπουν σε µέλι, αποθηκεύοντας έτσι ενέργεια για τις ανάγκες τους. Ο άνθρωπος εκµεταλλεύεται το γεγονός ότι η µέλισσες παράγουν περισσότερο µέλι από αυτό που πραγµατικά χρειάζονται και αυτό το πλεόνασµα είναι που συλλέγει ο παραγωγός. Για να µεγιστοποιήσει την παραγωγή µελιού από τις µέλισσες, και συνάµα το κέρδος του, ο µελισσοκόµος εφαρµόζει µια σειρά από χειρισµούς. Ξεκινώντας µε τη σωστή θέση του µελισσοκοµείου, θα αναφέρουµε τους διάφορους χειρισµούς που εφαρµόζονται, καθώς επίσης και το που αποσκοπεί ο καθένας από αυτούς.

1. ΣΩΣΤΗ ΘΕΣΗ ΤΟΥ ΜΕΛΙΣΣΟΚΟΜΕΙΟΥ Η θέση στην οποία ο µελισσοκόµος αφήνει τα µελίσσια του πρέπει να πληροί κάποιες βασικές προϋποθέσεις. Θα πρέπει, λοιπόν: • Να υπάρχει καλή και παρατεταµένη µελιτοφορία, ώστε να βρίσκουν οι µέλισσες τροφή. • Η πρόσβαση µε αυτοκίνητο να είναι δυνατή ανεξάρτητα από τις καιρικές συνθήκες. • Καθαρό και τρεχούµενο νερό πρέπει να βρίσκεται κοντά στα µελίσσια. Τα στάσιµα νερά συχνά προκαλούν δυσεντερίες στις µέλισσες. • Το έδαφος να είναι επίπεδο, αλλά να µην πληµµυρίζει. Το χειµώνα, καλό είναι τα µελίσσια να βρίσκονται σε έδαφος µε µικρή κλίση, νότια έκθεση και όσο γίνεται µεγαλύτερη ηλιοφάνεια. Αντίθετα, το καλοκαίρι χρειάζεται σκίαση. • Να βρίσκεται µακριά από κατοικηµένες περιοχές και δρόµους µεγάλης κυκλοφορίας. • Οι κυψέλες να έχουν σωστή διάταξη, ώστε να αποφεύγεται η παραπλάνηση (βλέπε παρακάτω). • Η είσοδοι των κυψελών να µην έχουν χόρτα. • Αν είναι δυνατόν, να υπάρχει περίφραξη. Αποφεύγονται, έτσι, καταστροφές από ζώα, ενώ αποθαρρύνονται και οι κλέφτες.

afesmos 2. ΕΠΙΘΕΩΡΗΣΗ ΤΩΝ ΜΕΛΙΣΣΩΝ Μια ηλιόλουστη µέρα, µε θερµοκρασία πάνω από 15ο C θεωρείται ιδανική για επιθεώρηση. Αποφεύγουµε να ανοίγουµε τις κυψέλες όταν βρέχει ή φυσάει δυνατά. Πάντα καπνίζουµε την είσοδο της κυψέλης πριν την ανοίξουµε, ενώ δεν κάνουµε απότοµες κινήσεις. Φοράµε πάντα µάσκα και τα ρούχα µας πρέπει να είναι ανοιχτόχρωµα, όχι µάλλινα, ενώ δεν βάζουµε ποτέ αρώµατα. Όταν επιθεωρούµε ένα µελίσσι, ελέγχουµε τα παρακάτω: • Αν υπάρχει βασίλισσα και σε ποια κατάσταση βρίσκεται. Η κατάσταση της βασίλισσας κρίνεται από την εµφάνιση του γόνου. Συµπαγής γόνος δείχνει υγιή βασίλισσα. Αν δεν υπάρχει βασίλισσα, δε θα βρούµε αυγά στα κελιά, ενώ πιθανότατα θα βρούµε βασιλικά κελιά αντικατάστασης. • Το µέγεθος του πληθυσµού. Έτσι, θα αποφασίσουµε αν χρειάζεται χώρο ή ενίσχυση µε σφραγισµένο γόνο από άλλα, δυνατά µελίσσια. • Την τροφή. Σε περίοδο που το µελίσσι αναπτύσσεται, είναι απαραίτητο να έχει επάρκεια τροφής, κυρίως δε γύρης. Όταν το µελίσσι δεν έχει τροφή, παρέχουµε εµείς (βλέπε παρακάτω). • Ενδεχόµενες προσβολές από εχθρούς και ασθένειες. • Την παρουσία βασιλικών κελιών σµηνουργίας.

3. ΤΡΟΦΟ∆ΟΤΗΣΗ ΤΩΝ ΜΕΛΙΣΣΩΝ

Ασκώντας παραγωγική µελισσοκοµία, κάθε παραγωγός έρχεται αντιµέτωπος µε την περίπτωση που τα µελίσσια του έχουν ανάγκη από τροφή, αδυνατώντας να επιβιώσουν µε αυτή που βρίσκουν τη συγκεκριµένη εποχή. Ένα µελίσσι ενδέχεται να µην έχει τροφή όταν ο µελισσοκόµος αφαιρεί περισσότερο µέλι από αυτό που πρέπει, κάτι σύνηθες στη µελιτοφορία του θυµαριού. Επίσης, αν το µελίσσι εκτρέφει πολύ γόνο, οι τροφές που έχει δεν επαρκούν. Τέλος, πολύ συχνά, και ιδιαίτερα στη νησιωτική χώρα, υπάρχουν περίοδοι ξηρασίας, µε λίγα ανθισµένα φυτά. Εικόνα 74. Νεκρές µέλισσες από λιµοκτονία, χωµένες µε τα κεφάλια µέσα στα κελιά (από Θρασυβούλου, 1998). Σε όλες τις περιπτώσει αυτές, ο µελισσοκόµος πρέπει να ταΐσει τα µελίσσια του για να τα σώσει από τη λιµοκτονία (εικόνα 74). Τροφοδοσία των µελισσών κάνουµε και σε άλλες περιπτώσεις, όπως συµβαίνει όταν θέλουµε οι µέλισσες να κτίσουν κηρήθρες ή κάνουµε εισαγωγή νέας βασίλισσας. Επίσης, αργά το χειµώνα ή νωρίς την άνοιξη, κάνουµε τη λεγόµενη διεγερτική τροφοδότηση, ωθώντας το µελίσσι να εκθρέψει γόνο. Η τροφοδότηση µπορεί να γίνει µε διάφορους τρόπους, ανάλογα µε την περίσταση. Α) Τροφοδότηση µε σιρόπι. Το σιρόπι παρέχεται στις µέλισσες µε τους τροφοδότες που έχουµε αναφέρει. Ανάλογα µε τη εποχή, η πυκνότητά του είναι διαφορετική. Έτσι, την άνοιξη δίνουµε σιρόπι µε αναλογία 1:1 (ζάχαρη:νερό), ενώ το φθινόπωρο 2:1. Για τη διεγερτική τροφοδότηση, η αναλογία είναι 1:2, ενώ το σιρόπι παρέχεται συχνά και σε µικρές ποσότητες. Β) Τροφοδότηση µε κηρήθρες µελιού. Πολλοί µελισσοκόµοι αποθηκεύουν κηρήθρες για να τις δώσουν στις µέλισσες όταν δεν έχουν τροφή, κυρίως στην αρχή της άνοιξης. Γ) Τροφοδότηση µε ζαχαροζύµαρο. Το ζαχαροζύµαρο είναι σφιχτό σαν ζυµάρι και παρασκευάζεται αναµειγνύοντας µέλι µε ζάχαρη άχνη, ενώ προστίθεται νερό αν χρειαστεί. Τοποθετείται πάνω στις κηρήθρες, ακριβώς πάνω από τη γονοφωλιά. Χρησιµοποιείται πολύ συχνά όταν θέλουµε να κάνουµε θεραπεία στις µέλισσες µε κάποιο φάρµακο. ∆) Τροφοδότηση µε γύρη. Σε περίοδο εκτροφής γόνου, ο παραγωγός υποχρεούται να δώσει στις µέλισσες γύρη ή υποκατάστατα αυτής, αν οι ανάγκες δεν καλύπτονται από τις ανθοφορίες. Η φυσική γύρη µπορεί να δοθεί µέσα στις κηρήθρες ή µε τη µορφή πίτας. Η πίτα αυτή µπορεί να περιέχει φυσική γύρη (υποκατάστατο) ή καθόλου γύρη (αντικατάστατο). Το υποκατάστατο γύρης περιέχει φυσική γύρη, πρωτεϊνούχα συστατικά (συνήθως σογιάλευρο), ζάχαρη άχνη και νερό. Το άριστο ποσοστό πρωτεΐνης στο τελικό προϊόν είναι 23% (Herbert και Shimakuni, 1979). Το αντικατάστατο γύρης δεν περιέχει φυσική γύρη.

4. ΠΑΡΑΠΛΑΝΗΣΗ Κάποιες φορές οι µέλισσες, επιστρέφοντας στην κυψέλη, µπαίνουν σε κάποια ξένη, και όχι τη δική τους. Αυτό το φαινόµενο λέγεται παραπλάνηση και συµβαίνει όταν οι κυψέλες είναι οµοιόµορφα βαµµένες και τοποθετηµένες σε µια σειρά, µε τις εισόδους προς την ίδια κατεύθυνση και κοντά η µία στην άλλη (εικόνα 75). Οι µέλισσες συνήθως µπαίνουν στις ακριανές κυψέλες και σε αυτές της πρώτης σειράς.

Οι συνέπειες της παραπλάνησης είναι πολλές και σηµαντικές: • Μετάδοση ασθενειών • Ανοµοιοµορφία στον πληθυσµό των κυψελών, µε αποτέλεσµα την αυξηµένη εργασία από πλευράς του µελισσοκόµου • Μείωση της παραγωγής • Συχνότερη λεηλασία στα αδύνατα µελίσσια (βλέπε παρακάτω) Ο µελισσοκόµος πρέπει να λαµβάνει µέτρα για την αποφυγή της παραπλάνησης. Έτσι, οι κυψέλες θα πρέπει να τοποθετούνται ακανόνιστα, σε µικρές σειρές και µε τις εισόδους να βλέπουν σε διαφορετική κατεύθυνση (εικόνα 76). Θα πρέπει να βάφονται µε διαφορετικά χρώµατα ή να τοποθετούνται αυτοκόλλητα µε χρώµατα που βλέπουν οι µέλισσες, δηλαδή άσπρο, κίτρινο και µπλε. Τέλος, θα ήταν επιθυµητό να υπάρχουν στο µελισσοκοµείο µεγάλα διακριτικά αντικείµενα, όπως θάµνοι, δέντρα κ.α.

5. ΛΕΗΛΑΣΙΑ Με τον όρο λεηλασία εννοούµε µια κατάσταση στην οποία µέλισσες προσπαθούν να ‘κλέψουν’ µέλι από άλλες κυψέλες. Αυτό συµβαίνει σε περιόδους που δεν υπάρχουν µελιτοφορίες και οι µέλισσες ψάχνουν απεγνωσµένα να βρουν τροφή. Αν καταφέρουν να µπουν σε µια ξένη κυψέλη και να πάρουν µέλι, επιστρέφουν στη δική τους φωλιά και ειδοποιούν τις υπόλοιπες για την ύπαρξη τροφής. Για να καταφέρει µια µέλισσα να εισέλθει σε ένα ξένο µελίσσι και να πάρει µέλι, θα πρέπει αυτό να είναι αδύνατο και να µη φρουρείται καλά. Η χαρακτηριστική συµπεριφορά των µελισσών κατά τη λεηλασία είναι ότι προσπαθούν να εισέλθουν στην ξένη κυψέλη από κάθε σχισµή ή άνοιγµα (εικόνα 77). Εικόνα 77. Λεηλασία σε εξέλιξη (από Delaplane, 1991). Η κατάσταση αυτή µπορεί να γενικευτεί σε όλο το µελισσοκοµείο, µε τροµακτικές συνέπειες. Εκτός από την αναστάτωση και την απώλεια µελισσών, µε τη λεηλασία µεταδίδονται εχθροί και ασθένειες, καθώς τα αδύνατα µελίσσια που λεηλατούνται είναι συνήθως προσβεβληµένα. Για να αποφευχθεί η λεηλασία, ο µελισσοκόµος θα πρέπει: • να διατηρεί, στο µέτρο του δυνατού, ισοδύναµα µελίσσια • κατά τις επιθεωρήσεις σε περίοδο ξηρασίας, δεν πρέπει να αφήνει τις τροφές εκτεθειµένες για µεγάλο χρονικό διάστηµα • να διατηρεί τις κυψέλες καλά κλεισµένες και να µην υπάρχουν σχισµές ή άλλα ανοίγµατα • αν χρειάζεται να τροφοδοτεί, αυτό να γίνεται αργά το απόγευµα • να µειώνει την είσοδο της κυψέλης, ώστε να φρουρείται καλύτερα και ευκολότερα Αν ξεσπάσει λεηλασία στο µελισσοκοµείο, η καταστολή είναι πολύ δύσκολη. Θα πρέπει αµέσως να σκεπάσουµε τις εκτεθειµένες τροφές, να µειώσουµε την είσοδο των κυψελών και να κλείσουµε πιθανά ανοίγµατα. Αν η λεηλασία συνεχιστεί και την επόµενη µέρα, θα πρέπει τα αδύνατα µελίσσια να µεταφερθούν σε άλλη περιοχή.

6. ΣΥΝΕΝΩΣΗ ΜΕΛΙΣΣΙΩΝ Η συνένωση των µελισσιών είναι µια διαδικασία που σε κάποιες περιπτώσεις είναι απαραίτητη. Αν έχουµε µελίσσια χωρίς βασίλισσα, θα πρέπει οπωσδήποτε να τους δώσουµε νέα, αν δε µπορούν από µόνα τους να φτιάξουν. Επίσης, µελίσσια αδύνατα, µε λίγο πληθυσµό, συνήθως έχουν βασίλισσες γηρασµένες ή κακής ποιότητας, οπότε αυτές πρέπει να αλλαχτούν. Γενικά, όταν πρέπει να αλλαχτεί η βασίλισσα ενός µελισσιού, τη νέα την παρέχει ο µελισσοκόµος για ευκολία του µελισσιού, αλλά και για να γίνει αυτό γρηγορότερα παραγωγικό. Εάν, τώρα, ο µελισσοκόµος δεν έχει στη διάθεσή του νέα βασίλισσα να δώσει, του µένει µόνο η επιλογή της συνένωσης, ώστε να µη χάσει τον πληθυσµό του µελισσιού. Σε κάποιες µελιτοφορίες (πεύκο, έλατο, θυµάρι κ.α.), οι µελισσοκόµοι συνενώνουν µελίσσια δυνατά, µε πολύ πληθυσµό, ώστε να έχουν υψηλότερες αποδόσεις. Η συνένωση των µελισσιών γίνεται πολύ εύκολα, µε τη µέθοδο της εφηµερίδας (εικόνα 78), βάζοντας το ένα µελίσσι πάνω στο άλλο. Συνήθως το αδύνατο µελίσσι βρίσκεται από πάνω, και χωρίζεται από το κάτω µε µια εφηµερίδα. Αν υπάρχουν δύο βασίλισσες, σκοτώνουµε τη γηραιότερη. Αφού βγάλουµε το καπάκι της δυνατής κυψέλης, καλύπτουµε το πάνω µέρος µε µια εφηµερίδα και κάνουµε µερικές µικρές τρύπες, ώστε να µη χωράνε οι µέλισσες να περάσουν (Α). Βάζουµε από πάνω το αδύνατο µελίσσι και το κλείνουµε καλά ώστε να µην έχει διέξοδο (Β). Μετά από 12-24 ώρες, οι µέλισσες τρώνε την εφηµερίδα και γίνεται οµαλά η συνένωση, αφού πρώτα έχει γίνει εξοµοίωση των οσµών. Η συνένωση γίνεται αργά το απόγευµα, ώστε οι µέλισσες από το αδύνατο µελίσσι να βρίσκονται όλες µέσα στην κυψέλη. Επειδή τα µελίσσια έχουν διαφορετικές οσµές, η συνένωση πρέπει να γίνεται σε περίοδο µελιτοφορίας. Τότε, επειδή οι οσµές από τα ανθισµένα φυτά είναι έντονες, οι µέλισσες µπερδεύουν τις οσµές και δεν αντιδρούν επιθετικά σε µέλισσες από άλλη κυψέλη. Εικόνα 78. Συνένωση µελισσιών µε τη µέθοδο της εφηµερίδας (από Χαριζάνη, 1996). 7. ΤΡΥΓΟΣ Τρύγος καλείται η αφαίρεση του ώριµου µελιού από τις σφραγισµένες κηρήθρες. Αφού απολεπιστούν, οι κηρήθρες τοποθετούνται στον µελιτοεξαγωγέα και, καθώς αυτός κινείται, το µέλι αφαιρείται µε τη φυγόκεντρο δύναµη. Για να τρυγηθεί µια κηρήθρα θα πρέπει τουλάχιστον τα ¾ αυτής να περιέχουν σφραγισµένο µέλι. Όταν οι µέλισσες σφραγίσουν ένα κελί µε µέλι σηµαίνει ότι αυτό είναι πλέον ώριµο. Κηρήθρες µε γόνο δεν πρέπει να τρυγώνται, αλλά ούτε και αυτές που περιέχουν πολλή γύρη. Η χρήση του βασιλικού διαφράγµατος διαχωρίζει το χώρο συλλογής του µελιού, στον οποίο η βασίλισσα δεν µπορεί να ωοτοκήσει, και έτσι είναι απαλλαγµένος από γόνο. Η εποχή του τρύγου είναι λίγο πριν το τέλος της µελιτοφορίας, εκτός από τις περιπτώσεις που υπάρχει η δυνατότητα για περισσότερους του ενός τρύγου, όπως είναι στο πεύκο και το έλατο. Ο µελισσοκόµος θα πρέπει πάντα να έχει υπόψη του τις ανάγκες των µελισσών και να αφήνει 10-15 Κg µέλι σε κάθε κυψέλη. Το πρώτο στάδιο στη διαδικασία του τρύγου είναι η αφαίρεση των πλαισίων µε το µέλι από τις κυψέλες. Αυτό πρέπει να γίνεται γρήγορα, ώστε να µην έχουµε εκδήλωση λεηλασίας. Γι’ αυτό, συχνά ο τρύγος γίνεται λίγο πριν το τέλος της µελιτοφορίας, όταν ακόµα οι µέλισσες είναι απασχοληµένες µε τη συλλογή τροφής. Ο µελισσοκόµος παίρνει την κηρήθρα Α Β Μελισσοκοµικοί χειρισµοί 45 µε το µέλι, τινάζει τις περισσότερες µέλισσες και αποµακρύνει όσες έµειναν µε τη µελισσοκοµική βούρτσα. Η κηρήθρα τοποθετείται σε µια κενή κυψέλη και η διαδικασία επαναλαµβάνεται. Όταν η κυψέλη γεµίσει, µεταφέρεται στο χώρο που θα γίνει η εξαγωγή του µελιού. Αυτός ο χώρος πρέπει υποχρεωτικά να είναι µελισσοστεγανός, για να αποφευχθεί η λεηλασία. Με το µαχαίρι απολεπισµού, και στον πάγκο απολεπισµού, αφαιρούµε το κερί που καλύπτει το µέλι και τοποθετούµε την κηρήθρα στον µελιτοεξαγωγέα. Η φυγοκέντριση αφαιρεί το µέλι από τις κηρήθρες και έπειτα το βάζουµε σε µεγάλα βαρέλια, αφού πρώτα περάσει από φίλτρο που κατακρατεί κοµµάτια κεριού και διάφορες ξένες ύλες. Το µέλι µένει στα βαρέλια για κάποιο χρονικό διάστηµα, ώστε φυσαλίδες αέρα και ξένες ύλες να βγουν στην επιφάνεια και να αποµακρυνθούν. Κατόπιν, συσκευάζεται σε µεγάλα δοχεία ή βάζα. Οι κενές κηρήθρες δίνονται πάλι στα µελίσσια για να τις ξαναγεµίσουν όταν ακολουθεί δεύτερος τρύγος. Σε αντίθετη περίπτωση, αφήνονται στις µέλισσες για να τις ‘γλύψουν’ και έπειτα αποθηκεύονται για µελλοντική χρήση.

8. ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑ ΚΑΙ ΣΥΝΤΗΡΗΣΗ ΜΕΛΙΣΣΟΚΟΜΙΚΟΥ ΥΛΙΚΟΥ Από τα διάφορα µελισσοκοµικά εξαρτήµατα, αυτό που υφίσταται την περισσότερη ταλαιπωρία είναι η κυψέλη και τα πλαίσια. Τα υπόλοιπα, είτε αντικαθίστανται εύκολα επειδή είναι φθηνά (φόρµα, καπνιστήρι, ξέστρο κ.α.), είτε χρησιµοποιούνται λίγες φορές και υφίστανται µικρές φθορές (µελιτοεξαγωγέας, µαχαίρια απολεπισµού κ.α.). Οι διαστάσεις των κυψελών και η ποιότητα του ξύλου είναι το πρώτο που πρέπει να κοιτάξει ένας µελισσοκόµος. Θα πρέπει οι κυψέλες να βαφούν µε λάδι δύο φορές εξωτερικά πριν περαστεί το χρώµα. Η λαδοµπογιά που θα χρησιµοποιηθεί θα είναι ανοιχτού χρώµατος (συνήθως λευκό ή γαλάζιο) για να µην απορροφά ακτινοβολία και να ανεβάζει τη θερµοκρασία στο εσωτερικό της κυψέλης. Εκτός από τις κυψέλες, ο µελισσοκόµος πρέπει αν προετοιµάσει και τα πλαίσια, ενσυρµατώνοντάς τα και τοποθετώντας τα φύλλα κηρήθρας. Τα τελευταία είναι φύλλα φυσικού κεριού µελισσών, πάνω στα οποία υπάρχει ανάγλυφος ο πυθµένας των κελιών. Με αυτόν τον τρόπο, οι µέλισσες βρίσκουν έτοιµη την ‘κάτοψη’ της κηρήθρας και τη χτίζουν πιο εύκολα και γρήγορα. Τα πλαίσια αποτελούνται από 4 επιµέρους κοµµάτια ξύλου, τα οποία πρέπει να στερεώνονται πολύ καλά µεταξύ τους ώστε να αντέξουν το βάρος της κηρήθρας όταν είναι γεµάτη µε µέλι. Όλες αυτές οι εργασίες γίνονται το χειµώνα, όταν ο µελισσοκόµος δεν έχει άλλες δουλειές να κάνει. Η απολύµανση του µελισσοκοµικού υλικού είναι µια εργασία πολύ σηµαντική, καθώς υπάρχουν κάποιες ασθένειες που προκαλούν σηµαντικές ζηµιές. Ο καλύτερος τρόπος είναι το κάψιµο µε φλόγιστρο όλων των ξύλινων µερών της κυψέλης ή των πλαισίων. Στα υπόλοιπα υλικά δε µπορεί να εφαρµοστεί. Για τα µελισσοκοµικά εργαλεία, όπως ξέστρο, γάντια κ.α., χρησιµοποιείται διάλυµα καυστικής σόδας 5-10% σε ζεστό νερό, στο οποίο εµβαπτίζονται για 15-20 λεπτά. Έπειτα ξεπλένονται µε άφθονο νερό. Τελευταία γίνεται χρήση της ψύξης για την καταπολέµηση ορισµένων εντοµολογικών εχθρών (βλέπε παρακάτω).

9. ΣΥΛΛΗΨΗ ΑΦΕΣΜΩΝ Πολλές φορές κατά την περίοδο της άνοιξης, τα µελίσσια σµηνουργούν, ακόµη και αν έχουµε λάβει όλα τα απαραίτητα µέτρα για αν αποφευχθεί κάτι τέτοιο. Έτσι, βλέπουµε τακτικά αφεσµούς σε κλαδιά ή κορµούς δέντρων, τους οποίους µπορούµε να συλλάβουµε. Στην περίπτωση που το κλαδί είναι µικρό και κόβεται ή τινάζεται, τα πράγµατα είναι σχετικά εύκολα. Προετοιµάζουµε µια κυψέλη που έχει ένα πλαίσιο µε ανοιχτό γόνο, ένα µε µέλι, µια κτισµένη και άδεια κηρήθρα και 2 πλαίσια µε φύλλα κηρήθρας. Έπειτα, τινάζουµε το κλαδί πάνω από την κυψέλη και οι µέλισσες µπαίνουν µέσα σε αυτό. Οι νεαρές εργάτριες αµέσως θα πάνε να περιποιηθούν το γόνο, ενώ όσες έχουν µέλι στον πρόλοβο θα το αποθηκεύσουν στην άδεια κηρήθρα. Είναι βασικό η βασίλισσα να µπει και αυτή µέσα στην κυψέλη, αλλιώς το µελίσσι θα φύγει. Όταν εγκατασταθεί το σµήνος στην κυψέλη, επιθεωρούµε µετά από 3 µέρες ψάχνοντας αυγά, δείγµα ότι η βασίλισσα γεννά κανονικά. Μελισσοκοµικοί χειρισµοί 46 Αν τώρα το σµήνος βρίσκεται σε χοντρό κλαδί ή κορµό δέντρου, το προσελκύουµε βάζοντας κοντά του ένα πλαίσιο µε ανοιχτό γόνο (εικόνα 79) ή µε ένα µικρό κυψελίδιο (εικόνα 80), το οποίο συνήθως αρωµατίζουµε µε κάποιο αρωµατικό φυτό (π.χ. µελισσόχορτο) Όταν οι περισσότερες µέλισσες πάνε πάνω στο πλαίσιο, το µεταφέρουµε στην κυψέλη που έχουµε προετοιµάσει και η οποία βρίσκεται εκεί κοντά. Αν έχουµε πάρει τη βασίλισσα, όλες οι µέλισσες ακολουθούν και µπαίνουν µέσα στην κυψέλη

Σχετικές δημοσιεύσεις

ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ- Προσπαθήστε να γράφετε με Ελληνικούς χαρακτήρες! - Ο Χρήστης είναι αποκλειστικά υπεύθυνος για το περιεχόμενο των σχολίων που αναρτά και δημοσιεύει. Αναφορές που θίγουν ή βλάπτουν ονόματα διαγράφονται από την διαχείριση ή σε κάποιες περιπτώσεις τροποποιούνται. - Οι απόψεις, θέσεις του συγγραφέα - αρθρογράφου δεν υιοθετούνται απαραίτητα από την συντακτική ομάδα του site και είναι αποκλειστικός υπεύθυνος για τα γραφόμενα.